niedziela, 18 marca 2012

4.

EM

- Spakowaliście wszystko? – spytał patrząc na każdego po kolei Liam.

Cała siódemka pokiwała twierdząco głowami.

- To jaaaaaaaaaazda! – wykrzyczał Louis łapiąc Eleanor za rękę i biegnąc z nią do samochodu.

Jakiś czas temu Zayn wpadł na pomysł spędzenia kilku dni pod namiotami. Było całkiem ciepło, Andrew dał mi i Ewie wolne, postanowiliśmy zaryzykować.

W wyprawie nie brali udziału Danielle, która miała w tym czasie występy, Adam, który wyjechał na jakiś czas do Polski, pozałatwiać kilka spraw i Sebastian, który nie dostał urlopu.

- Obudźcie mnie jak dojedziemy. – powiedział Zayn i oparł zmęczoną głowę o ramię Harry'ego.

Podróż znacznie się wydłużyła, biorąc pod uwagę fakt, że kierowcą naszego busa był Louis, jednak nikomu to specjalnie nie przeszkadzało.

Wygłupialiśmy się, graliśmy w karty, również drzemaliśmy.

Kilka razy musieliśmy się zatrzymać, by opróżnić nasze pęcherze po sporych dawkach picia, żeby zatankować auto, a także żeby zapytać ludzi o drogę, kiedy nasz GPS zawodził.

- JESTEŚMY! – rozbrzmiał głos Louisa, kiedy zaczynało zmierzchać.

- Hurra! – wykrzyczeli nad moimi uszami Liam i Niall jednocześnie.

Zmęczeni lecz podekscytowani szybko opuściliśmy samochód. Cieszyliśmy się, że w końcu możemy rozprostować kości.

Narzuciliśmy na plecy swoje kolorowe plecaki, chłopcy dodatkowo złapali pod pachy wszystkie namioty i ruszyliśmy za szczęśliwym Louisem w głąb lasu.

- Daleko jeszcze? – spytała Ewa po kilkunastu minutach marszu. – Plecy mi odpadają.

- Mogę wziąć Twój plecak jeśli chcesz. – u jej boku pojawił się szybko Niall.

- Nie będzie to potrzebne. Dotarliśmy. – krzyknęła idąca kilka metrów przed nami Eleanor.

Faktycznie, przed nami widniał całkiem spory, okrągły kawałek, ładnej łąki, osłoniętej z każdej strony szczelnie drzewami.

Zrzuciłam ciężki plecak na ziemię i złapałam się za kark.

- Teraz przydałby mi się porządny masaż. – rozmarzyłam się.

- Do usług. – Harry podszedł do mnie i zaczął rozmasowywać obolałe ramiona.

- Nie ma obijania się, rozstawiamy namioty zanim będzie całkowicie ciemno! – przy naszym boku pojawił się Tomlinson odciągając szybko ode mnie Stylesa. Posłałam mu smutną minę, a on w odpowiedzi bezradnie wzruszył ramionami.

Kilkanaście minut później siedem namiotów ustawionych było w równym okręgu w odległościach od siebie trochę mniejszych niż dwa metry.

- Cholera! Zapomnieliśmy o głośnikach! – powiedział zdenerwowany Zayn.

- Pomyślałam o wszystkim. – radośnie odpowiedziała ruda wyciągając z plecaka dwa prostokątne głośniki z podłączonym do nich ipodem.

***

- Nawet nie spostrzegliśmy się kiedy Chris zniknął. Bawiliśmy się na całego. Dopiero kiedy...- Zayn z przejęciem opowiadał.

Była szczera noc a każdy z nas leżał w swoim namiocie, wychylając z niego jedynie głowę i ręce, w których trzymaliśmy piwa, słuchając opowiadanych historii.

Każdy z chłopców mówił po kolei próbując nas coraz bardziej wystraszyć.

- ... otarłem ręce, na których była krew, o spodnie.- Zayn kontynuował.

Wprawienie dziewczyn w bojaźliwy nastrój udało mu się całkiem dobrze. Strasznego wydźwięku dodawały także leśne odgłosy i spora dawka wypitego wcześniej alkoholu.

- Lou. Ja już nie mogę tego słuchać. Chodźmy spać!-powiedziała Eleanor.

Louis spoglądając na chłopaków poruszył z uśmiechem brwiami i oboje zniknęli w namiocie.

- Chcecie więcej? Mam kilka ciekawych historii w zanadrzu. - spytał nas Malik poprawiając małą poduszkę pod głową.

- Stary, ja już po tym co usłyszałam pewnie nie będę mogła sama zasnąć.-odpowiedziała ziewając Ewa.

- W moim namiocie jest trochę dodatkowego miejsca.- zamruczał Liam powodując u reszty wybuch śmiechu.

- Ja już się też chowam. Zimno. - rzuciłam pocierając przedramiona. Obdarzyłam przyjaciół szczerym uśmiechem i zapięłam od wewnątrz metalowy zamek. Zmieniłam pozycję żeby ewentualne zombie trafiło najpierw na moje stopy i starałam się zasnąć. Usłyszałam jak przyjaciele życzą sobie dobrej nocy kiedy zgasło pomarańczowe światło dużej latarki. Rzuciłam jeszcze okiem na komórkę, która wskazywała godzinę 4:30 i zero kresek zasięgu. Odczytałam także sms’a od Adama, sprzed kilku godzin, że bawi się świetnie z przyjaciółmi w jednym z sopockich klubów. Po stylu pisania rozpoznałam, że jest już ładnie wcięty. Chwilę później zasnęłam wtulona w miękką poduszkę.

***

Nie usłyszałam dźwięku rozpinanego zamka, ani tego jak po chwili zasuwał się z powrotem.

Nie usłyszałam szelestu, które spowodowało przesuwające się w moją stronę ciało. Nie obudziło mnie także odkrywanie koca, położenie się obok i ponowne przykrycie, tym razem naszej dwójki.

Zorientowałam się, że leży obok mnie dopiero kiedy objął mnie swoją silną ręką w pasie i przytulił do okrytych piżamą pleców.Nie odezwał się ani słowem. Wtulił twarz w moje włosy i cicho leżał. Równeiż nie wydobyłam z siebie żadnego dźwięku, udawałam, że nadal śpię. Zamknęłam ponownie oczy i starałam się nie reagować na bijące od niego ciepło.

5 komentarzy:

  1. dziewczyny kiedy nastepny to jest zajebiste! dalej dalej plizz ;)

    OdpowiedzUsuń
  2. Fajnie ^^
    Zajrzysz i liczę na komentarz ?? jednospojrzenieonedirection.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  3. **Spam**Z góry przepraszam**Jeśli nie lubisz takich wiadomości, usuń komentarz**

    Claire Evans, zwykła nastolatka kochająca śpiewać, ciesząca się każdą chwilą w życiu. Pewnego dnia wszystko zostaje jej odebrane. Przyjaciele, chłopak...Przeprowadzając się w nowe miejsce, Claire myśli ,że już nigdy nie zazna szczęścia...Czy aby na pewno ma rację? Jej życie wywróci się do góry nogami, gdy pojawi się w nim najsławniejszy boysband na świecie. Czy jeden z chłopaków namiesza jej w głowie? Będą przyjaciółmi...A może kimś więcej? Czy jeden jedyny casting w X Factorze pomoże jej spełnić marzenia? Tego dowiecie się czytając moje opowiadanie. Serdecznie zapraszam na bloga : http://you-will-always-be-my-love.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  4. [SPAM]
    Z góry przepraszam za spam :)
    Wejdziesz?
    http://forever-in-my-dreams.blogspot.com/
    Bardzo zależy mi na twojej opini ^^

    OdpowiedzUsuń